Бояд ёдовар шуд, ки заминаҳои ҳуқуқии таъсиси Артиши миллӣ аз Иҷлосияи тақдирсози миллат яъне Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон сарчашма мегирад. Ҳанӯз дар яке аз аввалин муроҷиатномаҳои худ Сарвари давлат Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон вобаста ба вазъияти ҳамонрӯзаи кишвар иҷрои вазифаҳои зеринро дар мадди аввал гузошта буданд: дар тамоми гӯшаву канори Тоҷикистон барқарор намудани ҳокимият ва мақомоти идоракунӣ ва таъмини кори пурмасъулияти онҳо; барқарор намудани сохтори мақомоти амалкунандаи муҳофизати ҳуқуқ дар маҳалҳо ва барои онҳо дар иҷрои вазифаи худ фароҳам овардани шароити мусоид; таъсис додани артиши миллӣ; пурзӯр кардани дифои сарҳади давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ворид шудани ҷумҳурӣ ба ҷомеаи ҷаҳонӣ.
Сарвари давлат изҳор доштанд, ки мо вазифадорем, аввал амнияти давлатамонро таъмин намоем, артишро созмон дода, милитсия, кумитаи давлатии амнияти миллӣ, дигар сохторҳои ҳифзи ҳуқуқро мустаҳкам намоем, зеро давлате, ки худашро мудофиа ва ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандонашро таъмин карда наметавонад, аслан арзише надорад.
Дар як муддати кӯтоҳ бо Қарори Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон аз 18-уми декабри соли 1992 таҳти рақами №3 «Дар бораи таъсиси Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон» қабул шуд. Таҳкурсии Қувваҳои Мусаллаҳи Тоҷикистон моҳи феврали соли 1993 амалан дар ҷойи холӣ, дар шароити набудани пойгоҳи моддиву техникии зарурӣ ва нарасидани кадрҳои баландихтисоси фармондеҳӣ гузошта шуд. Бо пешниҳоди Пешвои муаззами миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 23-юми феврал Рӯзи Артиши миллӣ дар мамлакат эълон карда шуд.
Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар мустаҳкам намудани сохти давлат ва давлатдорӣ, таъмини сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ, мактаби бузурги ватандорӣ, макони тарбияи ҳарбӣ-ватандорӣ, ҳифзи Ватан, ҳимояи манфиатҳои давлат, таъмини амният ва иқтидори мудофиавии кишвар саҳми беандоза мегузорад.
Дар моддаи 43-и Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон омадааст, ки “Ҳифзи Ватан, ҳимояи манфиати давлат, таҳкими истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии он вазифаи муқаддаси шаҳрванд аст.”
Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон барои хизмати ҷавонон тамоми шароитҳоро дар сатҳи зарурӣ қарор додаанд. Хизмат ба Ватан мактаби шарафу номус, мардонагию шуҷоатмандӣ барои ҳар шаҳрванд буда, маҳз обу тоби бадан ва ҳамчун шинохташавии мард аз ҳамин мактаб ибтидо мегирад. Ҷавонон дар ҳама давру замон ҳимоятгари Ватан ва марзу буми он буданд ва барои ҳимояи ҳар як кафи хоки диёр мардонавор истодагарӣ намуда, хоки аҷдодиро аз ҳамлаи душманон дифоъ намудаанд. Ватанро азиз дониста, ҳимоят кардан, ба муқаддасоташ арҷ гузоштан ва дар навбати худ ободу шукуфо гардонидани он вазифаи аввалиндараҷаи ҳар як инсон мебошад.
Вазифаи ҳар яки мо-ҳимояи Ватан тариқи фаҳмондадиҳӣ, огоҳонидани мардум аз макру ҳиллаи душманон, тарбияи фарзандон дар руҳияи баланди ватанпарастӣ ба воя расонида, барои ҳифзи марзу буми кишвар содиқона хизмат намоянд. Дар моддаи 8-и Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд” омадааст, ки: “Падару модар уҳдадор аст, фарзандро дар рӯҳияи эҳтиром ба Ватан, қонун, арзишҳои миллӣ ва умумибашарӣ, инчунин бартарии манфиатҳои миллӣ ва шахсӣ тарбия намоянд”.
Мо бояд таърихи аҷдодони худро фаромӯш накунем ва таҷрибаи андӯхтаи онҳоро аз ҷумла, ҷиҳати баланд бардоштани тарбияи ватандӯстӣ ва хештаншиносӣ, дар кору пайкори худ истифода барем.
Вазъи имрӯзаи ҷаҳон ва минтақа моро водор месозад, ки ба таҷрибаи гузаштаи худ арҷгузорӣ кунем ва фарзандонро дар руҳияи меҳнатдӯстию ватандӯстӣ тарбия намоем. Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни баромад дар Паёми навбатии худ аз 28-уми декабри соли 2023 дар барои самтҳои асосии сиёсати дохиливу хориҷии Ҷумҳурии Тоҷикистон иброз доштанд, ки “Вазъи мураккабу ташвишовари минтақа ва ҷаҳон, аз ҷумла торафт шиддат гирифтани раванди азнавтақсимкунии дунё, яроқнокшавии бошитоб, “ҷанги сард”, таҳдиду хатарҳои муосир-терроризму экстремизм, қочоқи силоҳ, ҷиноятҳои киберӣ ва дигар ҷинояткориҳои муташаккили фаромиллӣ моро водор месозад, ки барои таъмин намудани амнияти мудофиавии кишварамон тадбирҳои иловагӣ андешем”.
Аз ин рӯ, дастуру ҳидоятҳои Пешвои муаззами миллатро ба инобат гирифта, мо бояд ҳама Ватани худро дӯст дорем, обод кунем ва дар ҳимояи марзу буми Ватани азиз талош варзем, фарзандонро дар рӯҳияи ватандӯстӣ тарбия намуда, ба хизмати Ватан-модар, ба мактаби мардонагиву шуҷоат сафарбар намоем.
Ҳ. ШОКИРОВ
