Пас аз соҳибистиқлолии кишвар, Асосогузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайваста дар суханрониҳои хеш зимни вохӯриву мулоқот бо намояндагони кишварҳои минтақа ва ҷаҳон дар мавриди таҳдиду хатарҳои терроризму ифротгароӣ сухан карда, доир ба ин мушкилоти ҷомеаи муосир пайваста таъкид менамоянд. Сарвари давлат чандин маротиба аз минбарҳои Созмони Милали Муттаҳид ва дигар ташкилотҳои бонуфузи байналмилалӣ таъкид намуданд, ки террорист Ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад. Дар ибтидо намояндагони давлатҳои абарқудрати ҷаҳон, амсоли Амрикову Аврупо ва дигар кишварҳои тараққикарда гумон мекарданд, ки масъалаи терроризму экстремизм мушкилоти Тоҷикистон ва ё Осиёи Марказӣ бошад, вале пас аз ҳодисаи моҳи сентябри соли 2001 Амрико пешниҳоди Тоҷикистонро дар мавриди муқовимат бо терроризму экстремизм ва гардиши маводи мухаддирро дастгирӣ намуд ва ин пешниҳоди Пешвои миллат аз тарафи ҷомеаи ҷаҳонӣ дастгирӣ ёфт.
-Танҳо баъди амалҳои террористии даҳшатовари 11-уми сентябри соли 2001 дар Ню-Йорк кишварҳои олам ҷиддияти масъаларо дарк намуда, таваҷҷуҳи худро ба он равона намуданд. Аммо ин падидаи номатлуб, аллакай хислати ҷаҳонӣ касб намуда, пеши роҳи онро гирифтан хеле мушкил шуд»,-зикр намуданд, Пешвои миллат дар яке аз суханрониҳои сатҳи ҷаҳонӣ, доир ба терроризму ифротгароӣ.
Ҳамчунин, Сарвари давлат дар яке аз суханрониҳои хеш чун раванди хатарнок касб намудани экстремизм ва терроризмро таъкид сохта, иброз намуданд, ки сӯистифода аз арзишҳои волои дини ислом боиси роҳандозии низоъҳои динию мазҳабӣ ва миллию нажодӣ дар кишварҳои Ховари Миёна гардидааст. Вобаста ба хатарҳои глобалии ҷаҳони муосир, аз ҷумла, таъкид намуданд, ки дар шароити рӯзафзуни авзои сиёсии ҷаҳон ва тағйиру таҳаввулоти босуръати он, торафт вусъат гирифтани низоъҳои байнидавлативу байнимазҳабӣ ва авҷи муташаккили фаромарзӣ, ҳимояи марзу буми кишвар ва ҳифзи амнияти давлату миллат барои мо масъалаи аввалиндараҷа ва ҳаётан муҳим ба шумор меравад.
Гузашта аз ин, вазъи имрӯзаи минтақа ва ҷаҳон сохторҳои низомиро водор месозад, ки фаъолияти худро ба таври ҷиддӣ тақвият бахшида, барои иҷрои вазифаҳое, ки имрӯз дар назди онҳо қарор доранд, ҳамеша омода бошанд. Зеро, доманаи фаъолияти созмонҳои террористӣ то рафт васеъ шуда, фаъолшавии онҳо, аз ҷумла, дар кишвари ҳамсоя-Афғонистон вазъиятро боз ҳам мураккабтар гардонидааст.
Албатта, суботу амнияти Тоҷикистон, устувории ҷойгоҳи Тоҷикистон ва амнияту осудагии марзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳар яки мо арзиши муҳим дорад. Хусусан, амнияти сарҳади давлатии мо дар самти ҷануб, ки бо минтақаҳои буҳронии ҳамсоя рӯ ба рӯ аст, барои таъмини суботу амнияти ҳаётӣ мавқеи муҳим дорад. Марзи имрӯзаи ҷанубии мо марзи одии байни ду давлат нест, балки марзи байни суботу бесуботӣ, байни амнияту ноамнӣ, байни низомҳои сиёсии озоду дунявӣ ва идеологӣ, байни арзишҳои муосир ва тунд мебошад. Аз мо ба самти шимол, яъне Тоҷикистон то Русияву Аврупо, минтақаи орому босуботи ҷаҳон, аз мо ба самти ҷануб, яъне аз Афғонистон то Ховари Миёна минтақаи ошуфтаву пурихтилофи олам.
Воқеан, имрӯз Тоҷикистон ва марзи давлатии Тоҷикистон хатти пеши сангари ҷаҳони мубориза бар зидди ифротгароию экстремизму терроризм, хатти муқаддами ҷабҳаи муборизаи байни амнияту нооромӣ ва рӯшанию торикӣ гаштааст. Зеро, агар ифротгароӣ аз ин марз гузарад, аз ин ҷо то умқи қаламрави Русия дар баробари он дигар марзи устуворе нахоҳад буд, чунки агар буҳрону бесуботӣ вориди ин ҳавза шавад, аз ин ҷо то саросари Осиёи Марказӣ ва то марзи Чину дохили Русия ба осонӣ паҳн хоҳад гашт.
Мусаллам мегардад, ки имрӯз хатарҳои терроризму экстремизм ҳар лаҳза шакл гирифта, барои мардуми сайёра таҳдиду хатарҳоро эҷод мекунад. Барои мувоҷеҳ нагардидан бо ин вабои аср, маҳз иттиҳоду сарҷамъии кишварҳои минтақа ва ҷаҳон зарур аст.
Хулоса, имрӯз терроризм ва экстремизм ҳамчун вабои аср ба амнияти ҷаҳон ва ҳар сокини сайёра таҳдид карда, барои башарият хатари на камтар аз силоҳи ядроиро ба миён овардааст.Метавон мавқеи Тоҷикистон ва дигар кишварҳои сулҳхоҳи минтақаро дар пешгирӣ намудани ин вабои аср мавриди ситоиш қарор дод.
Азимҷон БАДАЛОВ
рӯноманигор
