Хизматчиёни ҳарбии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон низ ҳамасола дар баробари мардуми шарифи диёр ҷашни байналмилалии Наврӯзи оламафрӯзро бо арҷгузорӣ ба суннатҳои неки ниёгонамон дар ҳамаи қисму воҳидҳои низомӣ ва муассисаҳои таълимии ҳарбӣ бо шукӯҳу шаҳомати хосса таҷлил менамоянд. Маросими баргузории тантанаҳои идона дар Донишкадаи ҳарбии Вазорати мудофиа бо тибирикоту таманниёти меҳмонон ва роҳбарияти донишкадаи мазкур оғоз гардида, бо тамошои дастархони идонаи оросташуда аз ҷониби ҳайати шахсӣ ва маҳсулоти ба намоиш гузошта шуда дар базмгоҳи наврӯзӣ ҷараён гирифт.
Бо ворид гардидани маликаи баҳор ва бобои деҳқон ба базмгоҳи наврӯзии ҳайати шахсии ин боргоҳои илму маърифат, ки он ҳам яке аз рамзҳои мубораку муаззами Наврӯз аст сараввал, меҳмонон ва роҳбарияти донишкада аз сатҳи ташкили чорабинии идона, оростани дастархони Наврӯзӣ бо ҳафт сину ҳафт шин ва ба дигар неъматҳои моддӣ баҳогузорӣ намуданд.
Дар баробари муаррифӣ ва маънидод намудани дастархони оросташуда бо ҳафтсину ҳафтшини хоси ҷашни Наврӯзу баҳори аҷам, ҳамчунин афсарону устодон ва курсантони ин мактаби олии низомӣ бо ҳунару маҳорати воло ва базми суруру шодмонии наврӯзӣ, лаҳзаҳои ҷолибу хотирмонро пешниҳоди ҳозирин гардониданд.
Васфи баҳору наврӯз ва ҳам модар — ватан дар суруду оҳангҳои дастаҳои ҳаваскор аз ҳисоби донишҷӯёни донишкада ва дигар ҳунармандон базмро рангинтар ва иштирокчиёнро шоду мамнун гардонид.
Воқеан, Наврӯз, ки аз пуршукӯҳтарин ҷашнҳои мо тоҷикон ба ҳисоб меравад, имрӯзҳо гиромидошту арҷгузорӣ ва ҷашн гирифтани он дар сатҳи ҳаёти фарҳангиву сиёсӣ, иҷтимоии ҷомеа ва алалхусус аз ҷониби афсарону сарбозони Қувваҳои Мусаллаҳ низ мавқеъ ва ҷойгоҳи сазоворро ишғол намудааст.
