Дар моддаи 43-и Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон зикр гардидааст, ки ҳифзи Ватан, ҳимояи манфиати давлат, таҳкими истиқлолият, амният ва иқтидори мудофиавии он вазифаи муқаддаси шаҳрванд аст. Сокинони шарафманди Тоҷикистони соҳибистиқлол бо дарк ва муҳиммияти ин масъала ҳамеша кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки дар рушду шукуфоии кишвар аз худ саҳми босазое гузошта, масъулияти фарзандиву шаҳрвандии худро дар назди Модар-Ватан содиқонаву софдилона адо намоянд.

Ин аст ки имрӯз дар асоси дастуру супоришҳои Сарфармондеҳи Олии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон генерали артиш муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дар доираи нақшаи ягонаи омодагии ҷангӣ дар Артиши миллӣ дар шаҳри Ҳисор ва ноҳияи Рӯдакӣ ҷамъомади мудофиаи ҳудудӣ ва машғулиятҳои омодагии сафарбарӣ доир карда шуд. Сокинони ҷинси марди аз 18 то 55- солаи ин шаҳру ноҳия бо ҳисси баланди ватандӯстӣ ва садоқат ба ҳар зарра хоку ҳар қатра оби меҳан бо гирифтани даъватнома аз ҷониби комиссариатҳои ҳарбӣ дар чорабинии мазкур фаъолона ширкат варзиданд.

Зимни баргузории чорабинӣ дар баробари шумораи зиёди шаҳрвандони дар эҳтиёт қарордошта, ҳамзамон сардори Ситоди генералии Қувваҳои Мусаллаҳ, роҳбарияти Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Ҳисор ва ноҳияи Рӯдакӣ дигар шахсони масъул иштирок намуданд. Ҳайати иштирокчиён зимни шиносоӣ бо сокинон, ки ҳар кадом вобаста ба ихтисосҳои низомию соҳавии худ дар майдонҳои чорабинӣ ҷамъ омада буданд, суҳбат ороста, ба онҳо ҷиҳати иштирок дар чорабинӣ ва дарки баланди ватандӯстӣ изҳори сипосу миннатдорӣ баён карданд.

Сардори ситоди генералии Қувваҳои Мусаллаҳи Ҷумҳурии Тоҷикистон, генерал – лейтенант Бобоҷон Саидзода ва роҳбарияти минтақаи мудофиаи ҳудудии шаҳру ноҳияҳои болозикр зимни суханронии худ баргузории ин чорабиниро муҳим ва саривақтӣ арзёбӣ намуда, қайд карданд, ки омодагии сафарбарӣ яке аз самтҳои муҳими фаъолияти ҳар як давлат ба ҳисоб меравад, зеро устуворӣ, амният ва қобилияти муҳофизати кишвар аз сатҳи тайёрии кадрҳо, сохторҳо ва аҳолӣ вобастагии калон дорад. Баргузории машғулиятҳои омодагии сафарбарӣ барои таъмин намудани ҳамоҳангӣ, дониш ва малакаҳои зарурӣ аҳамияти муҳим дорад.

Дар идомаи чорабинӣ як қатор волидайни бомасъулият, ки фарзандонашон дар сафи Артиши миллии мамлакат садоқатмандона хизмати ҳарбиро пеш бурда истодаанд, сипоснома ва ба иштиркчиёни фаъол рутбаҳои навбатии ҳарбӣ тақдим карда шуд.

Ҷамъомадҳои мазкур бо таҳлили масъалаҳо дар самти санҷиши омодагии захираҳои сафарбарӣ, омодагии шаҳрвандон ба мудофиаи ҳудудӣ ва ташкили бомароми чорбиниҳои даъвати шаҳрвандон дар ситодҳои минтақавӣ ҷамъбасту натиҷагирӣ карда шуд.















