Робита бо ҷомеа

БАРАКАТ. ВАҚТЕ ПЕШВОИ МИЛЛАТ МЕОЯНД

09 07 2019

 

Андешаҳо дар ҳошияи сафари кории Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва иштирок дар тантанаҳои идона ба истиқболи 22 - юмин солгарди Рӯзи Ваҳдати миллӣ, ифтитоҳи як қатор иншооти дорои таъйиноти гуногун ва суҳбату вохӯриҳои судманд бо сокинони ноҳияҳои водии Рашт.

Абубакр ШАРИФОВ, ҳамоҳангсози Ҳаракати ҷамъиятии ваҳдати миллӣ ва  эҳёи  Тоҷикистон дар водии Рашт:  
- Таҷлили 22 - юмин солгарди Рӯзи Ваҳдати миллӣ дар ноҳияи Рашт басо хотирмону таърихӣ буд. Зеро он бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор гардид. Табиист, ки ҳар қадами Пешвои миллат файзу баракати зиёде дар пай дошта, аз як сафар то сафари дигарашон дар ҳаёти иқтисодию иҷтимоии ноҳия дигаргуниҳои куллӣ ба миён меоянд. 
Ноҳияи мо, ки дар давраи ҷанги шаҳрвандӣ яке аз минтақаҳои ҷангзада ба шумор мерафт, мафҳуми ваҳдат ва гиромӣ доштани ин арзиши ҳаётӣ барои ҳар сокини Рашт азизу муқаддас аст. Қобили зикр аст, ки баъд аз расидан ба ваҳдати миллӣ аз соли 1997  дар ноҳия беш аз 500 иншооти муҳими хоҷагии халқ бо дастгирии Президенти маҳбуби кишвар бунёд ёфтааст. Аз ҷумла, 26 июни соли ҷорӣ бо иштироки Пешвои муаззами миллат  8 иншооти дорои аҳамияти муҳим мавриди истифода қарор гирифт.

муфассал

 

ВАҲДАТ ДАСТОВАРДИ БУЗУРГ ВА МУҚАДДАС

03 07 2019

Роҳ ба сӯи сулҳу ваҳдат барои Тоҷикистон осон набуд. То оғози музокирот як таҷрибаи санҷидашудае вуҷуд надошт. Сарвари ҷавони давлат Эмомалӣ Раҳмон он вақт танҳо ду ситораи қутбнамо дошт - яке Конститутсия, дигаре иродаи устувори сулҳхоҳонаи халқи Тоҷикистон.

Барои миллати тоҷик Рӯзи Ваҳдати миллӣ арзишмандтарин санаи таърихист. 27 июни соли 1997 ба шарофати хиради азалии тоҷикон дар шаҳри Москва Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон ба имзо расид ва ҳамин тавр, ба ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ миёни фарзандони як миллат хотима гузошта шуд. Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханрониашон дар Конфронси байналмилалӣ бахшида ба панҷумин солгарди имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон ва намунаи ибрати он барои Афғонистон 17 июни соли 2002 чунин гуфта буданд: “ 27 июн, бешубҳа, дар таърихи мамлакати мо ҳамчун санае сабт хоҳад ёфт, ки фоҷиаи аз сар гузарондаи мо,  зарурати ҳамеша ҳифз намудани сулҳу осоиш ва таҳкими ваҳдати миллӣ ва истиқлолияти мамлакатро хотиррасон месозад”.
Музокирот бо мухолифин аз 5 апрели соли 1994 то 27 июни соли 1997 дар Афғонистон, Покистон, Эрон, Қазоқистон, Қирғизистон, Россия, Туркманистон давом кард. Барои ба сулҳу субот расидан 9 давраи музокирот, 6 мулоқоти сарон ва 21 музокироти ҳайатҳо сурат гирифт, 40 санад ба имзо расид, ки тақдири ояндаи давлати тоҷикон ва таъмини сулҳу салоҳро дар Тоҷикистон ҳал намуд. Сарзамини Тоҷикистон пур аз ганҷ аст, аммо барои давлату миллати тоҷик аз ваҳдати миллӣ дида гаронбаҳотар ганҷе нест!

муфассал

 

ИФРОТГАРОӢ. АЗ ШИНОХТИ РИСОЛАТ ТО ЭҲСОСИ МАСЪУЛИЯТ

03 07 2019

 

Ҷангҳое, ки дар асри навин рух додаанду медиҳанд, ба яқин, аз ҳамаи ҷангҳои асрҳои пешин даҳшатноктару ваҳшатзотар буданду хоҳанд шуд. Ба иловаи ин, вақте терроризму экстремизм густариш меёбад, ҳар сокини сайёра дар гӯшаи бас амни кишвараш низ эҳсоси хавфу хатар хоҳад намуд. Дар ин ҳолу вазъи мураккаби ҷаҳон дигар умед ба зиндагии осоишта намемонад.

Башар имрӯз хуб дарёфтааст, ки роҳандозии сиёсатҳои нодуруст, ҳирсу тамаъҷӯӣ, қудратхоҳиву намоиши тавоноӣ, зулму ситад ба ҳалокати инсонҳои рӯи дунё ва маҳви кураи Замин оварда мерасонад.
Тамоми васоити ахбори омма дар ҷаҳон аз ин хусус менависанду мегӯянду намоиш медиҳанд, то садду монеи густаришашон бишаванд, аммо натиҷаҳои назаррас камтар ба даст меоянд. Дар тамоми қитъаҳои олам, махсусан дар Осиёву Африқо ва Аврупову Амрико, одамони бегуноҳ қариб ба ҳар рӯз қурбони ҷиноятҳои террористӣ мегарданд. Дигар возеҳу ошкор мебошад ва наметавон пинҳон кард, ки дар пушти ин амалҳову ҷиноятҳо киҳо ҷой доранду чӣ мехоҳанд. Ҳеҷ ҳаракату гурӯҳҳои ҷангҷӯву террористӣ бе пуштибониву дастгирии хоҷагони худ кореро ба анҷом намерасонанд. Муаммоҳои зиёди сарбастаи нокушуда дар арсаи байналмилалӣ вуҷуд доранд, ки таърифи ягонаи «терроризм»-у «террорист»-ро душвор мегардонад. Ба таъкиди Сарвари давлат Эмомалӣ Раҳмон «ин ҳолат ба истифодаи меъёрҳои дугона ва духӯрагиву гуногунфаҳмиҳо мусоидат карда истодааст».

муфассал

 

ПЕШВОИ МИЛЛАТ. АЗ ТАҲКИМИ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ ТО ЭЪТИБОРИ ҶАҲОНӢ

03 07 2019

Баъд аз ба даст овардани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 равишҳои ноҳамвору бесубот кишварро рӯз ба рӯз ба самти норавшану гирдоби ноором наздиктар менамуд. Вазъият то ҷое расид, ки ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ оғоз шуда, бар асари он беш аз 150 ҳазор нафар қурбон ва наздик ба як миллион нафар гуреза шуданд. 
Вазъият ба майдон омадани пешвои сиёсиеро талаб мекард, ки бояд муҳимтарин сифатҳоро доро бошад ва ниёзи мардумро хуб дарк намуда, аз рӯи манфиату арзишҳои умумимиллӣ амал намояд, ба маҳдудият ва маҳалгароӣ роҳ надода, ҷаҳонбинии васеъ, дурандешии сиёсӣ ва иродаи қавӣ дошта, дар амалӣ гардидани сиёсати давлатӣ собитқадам бошад.
Вакилони мардумӣ ин сифатҳоро дар симои Эмомалӣ Раҳмон дарёфтанд ва моҳи ноябри соли 1992 дар Иҷлосияи 16 - уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ин шахсияти барҷастаро Раиси Шӯрои Олӣ – Сарвари давлат интихоб намуданд. Пешвои миллат дар давроне ба ҳайси Роҳбари сиёсӣ фаъолиятро оғоз карданд, ки Тоҷикистон бо нооромиҳои сиёсӣ рӯ ба рӯ гардида буд.

муфассал

 

РАВАНДҲОИ ҶАҲОНИШАВӢ ВА МАРКАЗҲОИ НАВИ ҲАМГИРОӢ

24 06 2019

 

(Дар ҳошияи Ҳамоиши панҷуми Машварати ҳамкорӣ ва тадбирҳои боварӣ дар Осиё,  шаҳри Душанбе, 14 – 15 июн)

Дар оғози асри XXI истилоҳи глобализатсия (ҷаҳонишавӣ) ва равандҳои глобализатсионӣ ҳамчун раванди муҳими ҳаёти иҷтимоӣ якбора вирди забонҳо шуд. Ва маълум гардид, ки глобализатсия раванди ҷаҳонии ҳамгироӣ ва ҳамгунсозии иқтисодӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва динию мазҳабӣ мебошад.

Ташаккули шабакаи ягонаи иқтисоди бозорӣ – иқтисодиёти ҷуғрофӣ, инфрасохтори он ва раванди аз байн рафтани соҳибихтиёрии давлатҳо, ки тӯли садсолаҳо бозигарони асосии муносибатҳои байналмилалӣ буданд, ба вуҷуд меояд. Дар натиҷа, ҷаҳонишавӣ гардиши умумии тақсимоти байналмилалии меҳнат, муҳоҷират, сармоя, неруи корӣ, захираҳои истеҳсолӣ, ҳамгунсозии қонунгузорӣ, равандҳои иқтисодӣ ва технологӣ, ба ҳам наздикшавӣ ва омезиши фарҳангҳои кишварҳои гуногунро ба бор меоварад. Ин раванд тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятиро фаро гирифта, субъектҳои оламро ба ҳамдигар вобаста месозад. Дар байни гурӯҳи давлатҳо маҷмӯи масъалаҳои муштарак ва субъектҳои ҳамгироӣ пайдо мешаванд. Ин раванди ҳассоси ҷаҳони муосир дар заминаи таъсиргузорӣ ва омезиши омилҳои гуногун дар гузашта ва имрӯз шакл гирифтааст. 
Бояд гуфт, ки дидгоҳҳои марбут ба нақши глобализатсия дар ҷаҳони муосир бисёр баҳснок аст. Муаррихон ин равандро ҳамчун яке аз марҳилаи ҷомеаҳои сармоядорӣ медонанд. Иқтисоддонҳо оғози онро ба шаклгирии бозорҳои молиявии фаромиллӣ мансуб медонанд. Сиёсатшиносон онро натиҷаи густариши созмонҳои демократӣ меҳисобанд. Фарҳангиён туғёни ҷаҳонишавиро ба хоҳиши ғарбишавӣ (вестернизатсия) ва тавсеаи иқтисодии Амрико дар кишварҳои гуногун марбут медонанд. Дар паҳншавии раванди глобализатсия иттилоот ва технология (алоқаи мобилӣ ва интернет) низ нақши муҳим мебозанд. Глобализатсияи сиёсӣ ва иқтисодиро аз ҳам фарқ мекунанд, ки дар он мафҳуми минтақабандии кишварҳо барои муайян кардани қутбҳои аз нигоҳи имкониятҳои иқтисодӣ ва технологӣ рушдёфта таъсири ҳалкунанда дорад.

муфассал

 
<< Якум < Пешина 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Дигар > Охирин >>

Саҳифаи 6 аз 31