Робита бо ҷомеа

ПЕШВОИ МИЛЛАТ. АЗ ТАҲКИМИ ВАҲДАТИ МИЛЛӢ ТО ЭЪТИБОРИ ҶАҲОНӢ

03 07 2019

Баъд аз ба даст овардани Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 равишҳои ноҳамвору бесубот кишварро рӯз ба рӯз ба самти норавшану гирдоби ноором наздиктар менамуд. Вазъият то ҷое расид, ки ҷанги таҳмилии шаҳрвандӣ оғоз шуда, бар асари он беш аз 150 ҳазор нафар қурбон ва наздик ба як миллион нафар гуреза шуданд. 
Вазъият ба майдон омадани пешвои сиёсиеро талаб мекард, ки бояд муҳимтарин сифатҳоро доро бошад ва ниёзи мардумро хуб дарк намуда, аз рӯи манфиату арзишҳои умумимиллӣ амал намояд, ба маҳдудият ва маҳалгароӣ роҳ надода, ҷаҳонбинии васеъ, дурандешии сиёсӣ ва иродаи қавӣ дошта, дар амалӣ гардидани сиёсати давлатӣ собитқадам бошад.
Вакилони мардумӣ ин сифатҳоро дар симои Эмомалӣ Раҳмон дарёфтанд ва моҳи ноябри соли 1992 дар Иҷлосияи 16 - уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ин шахсияти барҷастаро Раиси Шӯрои Олӣ – Сарвари давлат интихоб намуданд. Пешвои миллат дар давроне ба ҳайси Роҳбари сиёсӣ фаъолиятро оғоз карданд, ки Тоҷикистон бо нооромиҳои сиёсӣ рӯ ба рӯ гардида буд.

муфассал

 

РАВАНДҲОИ ҶАҲОНИШАВӢ ВА МАРКАЗҲОИ НАВИ ҲАМГИРОӢ

24 06 2019

 

(Дар ҳошияи Ҳамоиши панҷуми Машварати ҳамкорӣ ва тадбирҳои боварӣ дар Осиё,  шаҳри Душанбе, 14 – 15 июн)

Дар оғози асри XXI истилоҳи глобализатсия (ҷаҳонишавӣ) ва равандҳои глобализатсионӣ ҳамчун раванди муҳими ҳаёти иҷтимоӣ якбора вирди забонҳо шуд. Ва маълум гардид, ки глобализатсия раванди ҷаҳонии ҳамгироӣ ва ҳамгунсозии иқтисодӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва динию мазҳабӣ мебошад.

Ташаккули шабакаи ягонаи иқтисоди бозорӣ – иқтисодиёти ҷуғрофӣ, инфрасохтори он ва раванди аз байн рафтани соҳибихтиёрии давлатҳо, ки тӯли садсолаҳо бозигарони асосии муносибатҳои байналмилалӣ буданд, ба вуҷуд меояд. Дар натиҷа, ҷаҳонишавӣ гардиши умумии тақсимоти байналмилалии меҳнат, муҳоҷират, сармоя, неруи корӣ, захираҳои истеҳсолӣ, ҳамгунсозии қонунгузорӣ, равандҳои иқтисодӣ ва технологӣ, ба ҳам наздикшавӣ ва омезиши фарҳангҳои кишварҳои гуногунро ба бор меоварад. Ин раванд тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятиро фаро гирифта, субъектҳои оламро ба ҳамдигар вобаста месозад. Дар байни гурӯҳи давлатҳо маҷмӯи масъалаҳои муштарак ва субъектҳои ҳамгироӣ пайдо мешаванд. Ин раванди ҳассоси ҷаҳони муосир дар заминаи таъсиргузорӣ ва омезиши омилҳои гуногун дар гузашта ва имрӯз шакл гирифтааст. 
Бояд гуфт, ки дидгоҳҳои марбут ба нақши глобализатсия дар ҷаҳони муосир бисёр баҳснок аст. Муаррихон ин равандро ҳамчун яке аз марҳилаи ҷомеаҳои сармоядорӣ медонанд. Иқтисоддонҳо оғози онро ба шаклгирии бозорҳои молиявии фаромиллӣ мансуб медонанд. Сиёсатшиносон онро натиҷаи густариши созмонҳои демократӣ меҳисобанд. Фарҳангиён туғёни ҷаҳонишавиро ба хоҳиши ғарбишавӣ (вестернизатсия) ва тавсеаи иқтисодии Амрико дар кишварҳои гуногун марбут медонанд. Дар паҳншавии раванди глобализатсия иттилоот ва технология (алоқаи мобилӣ ва интернет) низ нақши муҳим мебозанд. Глобализатсияи сиёсӣ ва иқтисодиро аз ҳам фарқ мекунанд, ки дар он мафҳуми минтақабандии кишварҳо барои муайян кардани қутбҳои аз нигоҳи имкониятҳои иқтисодӣ ва технологӣ рушдёфта таъсири ҳалкунанда дорад.

муфассал

 

ИФРОТГАРОӢ. ДАРДЕ, КИ МОТАМ ДОРАД

18 06 2019

 

Дар поёни асри 20 ва ибтидои асри 21 ҷомеаи ҷаҳонӣ шоҳиди зуҳури ҳизбу ҳаракат ва гурӯҳу ҷараёнҳоест, ки талош доранд, асосан бо истифода аз эътиқодоти диниву мазҳабӣ афкори мардумро ба сӯи худ ҷалб созанд. Ин гурӯҳҳои радикалӣ бо низоми дунявият, ки кишварҳои пешрафтаи ҷаҳон мутеи онанд, ҳамеша дар ҳоли ихтилоф қарор дошта, кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки арзишҳои дунявиро дар зеҳну шуури мардум камранг созанд. 
Ба мардуми огоҳи тоҷик намунаи чунин ҳизбу гурӯҳҳои иртиҷоӣ дар мисоли ташкилоти террористӣ - экстремистии Ҳизби наҳзати исломӣ маълум аст, ки замоне дар Тоҷикистон рӯзгори мардумро тираву тор намуда буд. Ба иллати тахрибкориҳои ин ташкилоти террористии зархарид кишвари тозаистиқлоли мо барои солҳои тӯлонӣ аз рушд бозмонд ва иқтисоди мамлакат зарбаи сахт дид.
Ҳоло  бо сад далелу арқоми тасдиқ-шуда, маълум гардид, ки саркардагони наҳзат чи дар гузашта ва чи имрӯз таълимоти ифротгароёнаи худро дар назди институт ва урдугоҳҳои гурӯҳҳои даҳшатноки террористии ҷаҳон гирифтаанд. Натиҷаи таълимоти террористии онҳо ба ҳама маълум шуд. Замоне андӯхтаҳои ифротгароёнаи худро дар хоки Тоҷикистон ба ҳукми амал бароварда, мардуми сарбаланду тамаддунсози тоҷикро, ба монанди мардумони имрӯзаи Сурияву Ироқ ва дигар кишварҳои ҷангзада сияҳрӯзгору тирабахт карда буданд. Онҳо бо истифода аз ноогоҳии мардум дар либоси арзишҳои динӣ баромад намуда, аҳолиро ба гумроҳӣ мебурданд. 

муфассал

 

ДОНАЛД ТУСК: "ТОҶИКИСТОН ДАР ҲИФЗИ АМНИЯТИ МИНТАҚА ВА ҲАЛЛИ МАСОИЛИ ГЛОБАЛӢ НАҚШИ КАЛИДӢ ДОРАД"

18 06 2019

Доналд Туск, президенти Шӯрои Аврупо, ки 29 - 30 май дар раъси як ҳайати баландпоя бо сафари расмӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дошт, баъд аз анҷоми мулоқоту музокироти сатҳи олӣ натиҷаҳои сафараш ба кишвари моро мусбат арзёбӣ кард.

Ин меҳмони олимақом баъд аз мулоқот бо Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат,  Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҳузури доираи васеи хабарнигорон бо қаноатмандии зиёд аз раванди тавсеаи равобити судманди Тоҷикистону Иттиҳоди Аврупо ситоиш кард. Ӯ гуфт: «Сафари ман ба кишвари шумо дар ҳоле иттифоқ афтод, ки чанде қабл Стратегияи нави Иттиҳоди Аврупо оид ба кишварҳои Осиёи Марказӣ қабул гардид. Бо ин сафар, боздиди нахустини президенти Шӯрои Аврупо ба Тоҷикистон анҷом шуд. Яъне, ман аввалин шахсе ҳастам, ки дар ин мақом ба кишвари шумо омадам. Ин баёнгари он аст, ки мо  сидқан ҷонибдори таҳкиму густариши ҳамкориҳо бо Тоҷикистон ва кишварҳои минтақаи Осиёи Марказӣ ҳастем. Дар Иттиҳоди Аврупо ба нақш ва мавқеи стратегии Тоҷикистон дар ҳалли масоили минтақавӣ эҳтиром мегузоранд».
Президенти Шӯрои Аврупо изҳор дошт, ки Тоҷикистон дар ҳифзи амнияту суботи минтақа нақши калидӣ дорад. Ӯ зимни боздиди худ аз марзи Тоҷикистону Афғонистон, ба корҳои анҷомшудаи марзбонӣ ва шароити хизматӣ дар дидбонгоҳҳои сарҳадӣ баҳои баланд дод. «Ман аз он ба ваҷд омадам, ки шумо барои ҳимоят аз марз чи корҳои судмандеро анҷом додаед. Дар ин замина, бояд ба нақши Тоҷикистон дар маъмурияти марзҳои Осиёи Марказӣ низ эҳтироми зиёд қоил шуд. Иттиҳоди Аврупо дар таҳкими сарҳадот, мубориза бо терроризм, қочоқи маводи мухаддир ва экстремизми хушунатбор бо ҳамаи кишварҳои Осиёи Марказӣ, бахусус Тоҷикистон, ҳамкорӣ намуда, дар ин самт ба дастгириҳои молиявӣ авлавият хоҳад дод».

муфассал

 

ИНСОНДӮСТӢ Ё ИҚДОМИ БЕНАЗИРЕ, КИ МАВРИДИ СИТОИШУ ПАЙРАВӢ ШУД

18 06 2019

 

Иқдоми беназири Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар мавриди баргардондани 84 кӯдак ва ноболиғи тоҷик, ки бо волидони гумроҳшудаи худ дар Ироқ қарор доштанд, ҳам дар дохил ва ҳам дар хориҷи кишвар таассуроти амиқеро дар дили миллионҳо нафар боқӣ гузошт. Зеро кӯдакону наврасони ба Ватан овардашуда, фарзандони аъзои гурӯҳи ба ном «Давлати исломӣ» мебошанд, ки дар ҷангҳои Ховари Миёна, бахусус Ироқ, кушта ва ё зиндонӣ шуда, то ин дам дар шароити ногувор ба сар мебурданд.

Ин ташаббуси инсонпарваронаи Пешвои муаззами миллат дар сатҳи байналмилалӣ низ мавриди ситоишу пайравӣ қарор гирифта, бори дигар гуманизму инсондӯстии дараҷаи олии Сарвари давлатро собит сохт. Гузашта аз ин, исбот шуд, ки Президенти маҳбуби кишвар нисбат ба тақдири ҳеҷ як нафар шаҳрванди ин сарзамин бетараф нестанд ва дар идомаи талошҳои босамари худ, иқдомеро рӯи даст гирифтанд, то тифлони маъсуму бегуноҳ дар паноҳи давлат бошанд. 
Ман аз бардоштҳои шахсии худ дар баробари ин иқдоми башардӯстона бовар ҳосил намудам, ки чунин муносибати некбинонаи Сарвари давлат эътиқоду ихлоси ҳамагонро як бар чанд меафзояд ва дар таърих бо хотираҳои нек сабт мешавад.  Мо  ибораҳои халқии  “дар сояи давлати касе будан”, “дар паноҳи давлати касе будан” - ро бисёр истифода мебарем, ки рамзист. Вале, борҳо амалан дидем, ки  “соя”- ву  “паноҳ”- и Сарвари ғамхори кишварамон барои ҳама аст. Ин арзиши воло дар вуҷуди Пешвои ҳақиқие буд, ки баробари ба даст гирифтани зимоми давлатдорӣ дар давраи басо мушкили таърих роҳи фардои миллатро рӯшан сохт. 

муфассал

 

"ДАВЛАТИ ИСЛОМӢ" - ПАРВАРДАИ БЕРАҲМИ ДОМОНИ НАҲЗАТ

18 06 2019

 

Таҷриба собит намудааст, ки низомҳои мавҷудаи исломи сиёсӣ, ки дар шакли ҳизбу ҳаракатҳои сиёсии исломӣ амал мекунад, аксаран, ҳадаф ва барномаҳои муайянро думболагирӣ мекунанд ва амалкардҳояшон ба ҳам монанд аст. Ҳадафи ҳамаи онҳо бунёди давлати шариатмеҳвар аст, ки идоракунии он бояд тибқи қонунҳои шариатӣ сурат гирад ва ин давлат бештар на хусусияти миллӣ, балки хусусияти фаромиллию динӣ дошта бошад. 
Аксари ин гуна ҳизбу ҳаракатҳои сиёсию динӣ хоҳони бунёди як давлати мутамаркази исломӣ бо номи хилофатанд. Ин ҳизбу ҳаракатҳо аз роҳи таблиғи густурдаи идеологияи ҷиҳоду шаҳодат амал намуда, бо роҳи зӯрӣ ва тариқи аслиҳа мехоҳанд низомҳои сиёсии хусусияти ғайридинӣ (миллӣ ё дунявӣ доштаро) барҳам зада, ба ҷои он низомҳои сиёсии динӣ ба вуҷуд оваранд. Масалан, агар аз рӯи ҳадаф ва стратегия «Давлати исломӣ» ва ташкилоти террористии дар Тоҷикистон мамнӯи наҳзатиро муқоиса намоем, амалкардҳои ҳар ду  хеле монанданд.  «Давлати исломӣ» ҳам ҳадафи асосиаш бо зӯри аслиҳа аз байн бурдани давлатҳои миллии Ховари Миёна ва ба ҷои онҳо бунёди як давлати шариатмеҳвари фаромиллӣ буд. Ба хотири расидан ба ин ҳадаф аз усулҳои муборизаи силоҳӣ истифода намуда, дигарандешон ва нафароне, ки ба ин навъи сохтор дар мухолифат буда, онро қабул надоштанд, бо бераҳмтарин шеваҳо қатл карда, аз байн бурда шуданд. Айнан ҳамин тавр ва ҳамин шеваро ташкилоти террористии наҳзатӣ солҳои 90 - уми қарни гузашта дар Тоҷикистон анҷом дода, ҳазорон ҳазор дигарандешонро ба қатл расонда, даҳшатафканиву ҳараҷу мараҷро дар қаламрави Тоҷикистон ба миён овард. 
Амалкардҳои солҳои 90 - уми наҳзатиён он буд, ки онҳо ҳатто рӯҳонияти анъанавӣ ва бовармандонеро, ки ба тарзи инфиродӣ арзишҳои диниро пайгирӣ мекарданд, кофиру муртад гуфта, ба қатл мерасонданд. Ҳар касеро, ки ба онҳо намепайваст ба он барчаспҳои гуногун зада, мавриди азобу шиканҷа қарор медоданд. Ҳамин гуна амалкардҳо аз ҷониби «Давлати исломӣ» дар минтақаҳои Сурияву Ироқ сурат гирифта, ҳатто мардумони бумии ин сарзамин, ки таърихан боварманд буданд ва аксари онҳо пайравӣ аз ислом менамуданд, ба хотири аъзои ҷомеаи шаҳрвандӣ ва ба сохти миллии сиёсӣ содиқ будан мавриди куштору бераҳмӣ қарор гирифтанд. Чунин ба назар мерасад, ки баъзе аз шеваҳои аъмоли «Давлати исломӣ» аз ташкилоти террористии мамнӯи наҳзатӣ сарчашма гирифта бошад. 

муфассал

 

ПЕШВОИ МИЛЛАТ ВА ФОРМУЛАИ СУЛҲИ ТОҶИКОН

10 06 2019

Мардум рӯзҳои сангини ҷанги шаҳрвандиро ба ҳукми таърих вогузошта, рӯ ба ободонию созандагӣ, бунёди пояи зиндагии шоиста ниҳодаанд. Мардуми ба ваҳдатомада шукронаи сулҳу амонӣ карда, бо дастуру ҳидоятҳои созандаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар кишвар, яъне аз маркази шаҳру навоҳӣ то дурдасттарин деҳаву маҳалла корҳои ободониро вусъат бахшидаанд.
Дар тақвими охири садаи XX дар ҷомеаи ҷаҳонӣ табаддулоти куллии сиёсӣ ва иҷтимоӣ ба амал омад. Давлати абарқудрати Иттиҳоди Шӯравӣ барҳам хӯрд ва ҷумҳуриҳои тобеи он роҳи мустақилиятро пеш гирифтанд. Дар харитаи ҷаҳон давлатҳои нави мустақил пайдо шуданд. Дар ин қатор Ҷумҳурии Тоҷикистон низ роҳи рушди озодонаро пеш гирифт. Ин роҳ барои давлати ҷавон роҳи осон набуд.
Мутаассифона, бо дахолати қувваҳои бадхоҳи беруна, ки рушди давлати тоҷиконро намехостанд, нақшаи аз байн бурдани он ва миллати тоҷикро тарҳрезӣ карданд. Дар натиҷа дар Тоҷикистон ҷанги шаҳрвандӣ сар зад. Ҷанг бадбахтиҳои зиёд овард. Бародар бо бародар ва писар бо падар душман шуда, ҷониби якдигар тир холӣ мекарданд. Осмони кишвар тираву замини зархези он оғӯштаи хун гардида буд. Ғорату дуздӣ, қатлу куштор ва гаравгонгирии одамони бегуноҳ оғоз ёфт. Молу дороии солҳои зиёд ҷамъовардаи мардум ба яғмо рафт.
Ҷойи зикр аст, ки ҷанги шаҳрвандӣ дар таърихи халқу миллатҳои ҷаҳон зуҳуроти нав нест ва онро халқи тоҷик низ аз сар гузаронд. Роҳи ваҳдати миллӣ аз 26 ноябри соли 1992 оғоз ёфт ва дар ҳамин рӯзи тақдирсоз дар Қасри Арбоби шаҳри Хуҷанд дар Иҷлосияи XVI Шӯрои Олӣ Сарвари тозаинтихоби давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон савганд ёд намуданд: “Ман ба шумо сулҳ меоварам”. 

муфассал

 
<< Якум < Пешина 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Дигар > Охирин >>

Саҳифаи 5 аз 22